|
| ||||||||||||||||
| Anasayfa | Haber Ara | Anketler | Sitene Ekle | RSS Kaynağı | ||||||||||||||||
KATEGORİLERHABER ARAEN ÇOK OKUNANLAR |
Eskiden Kalma Şiirler...Yardan kopukluklarda, yaralandığımda yazıldığı sanılan; sanılanın aksine herhangi bir acının yürekteki yarasının üzerine işemek için yazılmamış şiirler...
YAĞMURYağmur yağsaydıAğladığım belli olmazdıAyrılık olmasaydıBu sevgim sevda olmazdı...SON SEVDİĞİMBen seni sevmekten korkmadım(Seni) Kaybetmekten korktuğum kadarSen benim için herşeyTek varlığımSon sarıldığımKollarında ağladığımSonsuza dek unutmayacağımSon sevdiğimsin...ESKİSİ GİBİŞimdi yanımda olsanElin değse elimeVe yine atsa yüreğimEskisi gibiYa da bir telefon sesiBozsa yalnızlığımıSesin yıksa sensizliğimiVe seni seviyorum desenEskisi gibi...BEN VE YALNIZLIĞIMNe ellerin varNe gözlerin artıkYalnız benVe yalnızlığım kaldık...ELİNDE OLSAYalnız değilim sensizkenBedenin seninle olsa daRuhunla yanımdasınVe biliyorumBeni yalnız bırakmazsınElinde olsaEllerini ellerimden hiç ayırmazsın...SON KEZSana son kezSeni seviyorum demek isterdimAma artık sen yoksunBelki de hiç olmayacaksınŞunu bil kiBen yaşadığım süreceSevgisiz kalmayacaksın...ARTIKSen herşeyimdinSon sevdiğimdinSeni sevmekRuhumu bedenimde tutuyorduArtık sen yoksunArtık gerek yokÇarpmasına kalbiminArtık gerek yokRuhumaBedenimin...SANA SEVGİMSana sevgimBazen ırmak oluyorAyrılıkla sele dönüşüyorSana özlemimGözyaşı oluyorSensiz geçen gecelerdeYastığımı ıslatıyor...KARA SEVDAM (10.08.1998)Yalnızlığımı tebeşir yaptımYazıyorum adınıKara sevdamaElbet bitecek o tebeşirYa da yer kalmayacakYazmayaKara sevdamdaVe o günYa sen benim olacaksınYa ben kara toprağın...AŞK ŞİİRİBu yazdığımaAşk şiiri diyeceklerAma farkında değiller seninOnun için de bilmiyorlarSana sevdamıZannediyorlar kiSığacak aşkımBirkaç mısrayaBen yüreğime sığdıramadımElbetteki sığmazSayfalara...Yalnızlığımı olta yaptımUcuna yüreğimi taktımAttım sensizliğin denizine...Sonra anladım ki, ben bu şiiriSenin için değilSadece yazmış olmak için yazdım...SEVDA GÜNLÜĞÜYalnızlığımı yazıyorum sayfalaraSensizliğimi saklıyorumYüreğimin ortasındaKimseye söyleyemediğim sevdamıBüyütüyorum avuçlarımda (gözyaşlarımla)Kanım ıslatacaksa aşkımıRazıyım ıslanmayaSevdam durduracaksa yüreğimiRazıyım toprak olmaya...Ben ölürkenElimde resmin olacakSon gördüğümSon sevdiğim olarak kalacaksın...KELEPÇEKelepçe gibiydi sana aşkımBağladı yalnızlığımı kollarındanSen gelince, çözüldü ipleriSensizliğimin...Ben seni sevinceEn çok yalnızlığım sevindiÇünkü o sevip sensiz kalmanın hüznünüTercih ediyordu kuru yalnızlığa...Ağlamak istedim bugünSen geldin aklımaHatıralar burktu yüreğimiYutkunamadımBen seni unuttuğumuSöylemiştim ya...Sadece öyle sanmışım...Ne zaman biter bu yalnızlıkO gün sen gelirsin aklımaSeni unuttuğumu sandığım gecelerde...Yastığım ıslanmaz bundan böyle...Yağdıkça yağmurYüreğim sevdanın seline kapılır26 Kasım doğum günümdüArtık doğum günüm yok benimKutlanacak bir şey deAlışmadık yürekte sevda durmazAlır adamı başaşağıSilkeler bir sahildeYıldızlara çıkarır yeri gelirBir şişede balık yaparBir limana sığınmış gemiÇocuk yapar bazenDeli eder adamıŞair yapar adamı sevdaAbuk şeyler yazdırır böyle...Aslında hepsi sevdadanYalnızlıktan değilSana yazdığımAma okutmadığım dizelerSen gidince yakarım diyordumDefterlerimi...Her bir dizesi sen kokuyordu, kıyamadım...Dayanamadım yineSon sayfasına seni yazdım...Ben seni unuttuğumu, sandığımdaKalan resimleri gördükçe unuturum...4 sene geçmiş üstündenHer gecesi yalnızSen düşünülerek, geçirilen...Elimi uzatsam bu geceSahibini tanır mısın?Tutar sende benim gibiTekrar alev alır mısın?Ben bir başkasının kollarındaSana yanarkenSen kim bilir nerelerde yalnız üşüdün...Gizlemeye çalışsamdaİşlemişsin yüreğimin her yerineNereye baksam sen yanımdasınNe zaman birine küfretsemSen bana kızacaksınVe ben ne zaman birinin elini tutsamSen diye sarılacağım, kalabalık yalnızlığıma...Çoğu saçma sevda kelimelerininYanyana yazılmasıyla oluştuğunuSandıkları şiirlerimHer gece sana akıttığımGözyaşlarımla ıslanan kağıtlara yazılıyor...Bir sevda kara tahtasındaYüreğimi tebeşir yaptımAdını yazmaya başladımTahta dolmadı 4 yıldırYa ben küçük yazıyorumYa ben yazdıkça büyüyor tahtaTebeşir daha ne kadar yeter kara sevdama bilemem...Aklımı başıma topladığımı sandığım meyhanelerdeSeni düşünür sarhoş olurumSenle yatar sensiz kalkarımYastığına baktığımdaYalnız kaldığımı hatırlarAklımı başıma toplarım...Yine yalnız içeceğim bu geceNe sen varsın ne bir dostBen ne zaman fondip yapsam aşkıYalnız içerimBir dikişte bitmezdi sana aşkımBitmedi zatenBu yüzden ben sana sevdamıHer akşam fondip yapıpUnutmaya çalışıyorum...Ben aslında her sabahSeni görmek için kalkıyorumNe zaman yastığına baksamYalnız kaldığımı hatırlıyorum...Hayatımın zıt anlamı olduğun içinBelki bu kadar zaman “çektin” beniGittin gideli anlamsızlık sardı her yanımıAynı anlama gelen sadece sana sevdam kaldıaynı gökyüzü altındaberaber atardı yüreklerimizşimdi farklı yerlerdekimle atar bilmem yüreğintek bildiğimbenimki atmıyor, gittiğinden beri...Bize çıkardı bütün yollarİşaretler bile bizden yanaSevgimizden yanaydıBeni sensiz seni bensiz bırakan daBelki tanrının işaretiydiHiç ayrılmamamızı gösteren...Resimlerimize baktın mı bilmiyorumBakarsan eğer gözlerimin içineKendini göreceksinSevda denizimin içinde...Cennete ertelemişim yanımda oluşunuBen önden gidip yer bakayımSen arkadan geldiğinde...Ben seni gül kokundan bulurum...Sanma söner gider benim yüreğimSen bitti zannet,Asıl yangın bundan sonra başlar...“Herşeyim” gitmişNe kalmış ki “yangında ilk kurtarılacak” bundan sonra...Ben inanmadım sensizliğeBaşkaları inanır mı?Başka omuzda dalar mı uykuyaSana adanmış yürek?Nedensiz olduğunu düşündüğün her geceAslında ben sensiz gördüğüm rüyalardanKalkardım, korkarak...Rüyalar gerçek olur derlerdi, inanmazdım...Ne sen benim gibi seversinNe ben senin gibi severimBaşka birini...Biliyorum, gizlesendeSen bensiz yapamazsın...Gerçek aşkı bulupta mı evleneceksin?Gülerim sanaKim verir sana aşkını benim gibiKim soğuk gecelerde yoluna düşerKim aç gezer, kim beklerAynı sofrada oturmayı?Kimin aklı takılır, kırar seniPişmanlıktan önce...Kim alır kollarınaHer gece, uyumadan önce...Kim öper alnındanHer öpüşte nikah tazeleyip...Her elini tutuştaKim tutuşur...?Haliç’te, bir meyhanedeHaliç kadar çamura batmış yüreğimSevdan öyle bir çamur kiAlkolle temizlendiğini varsayıpHer gece varsayımlarla sarhoş oluyorum...Yoksaydığım her geceSenin yanımda olmadığınBenim ben olmadığımMey gecelerinin sayısıdır hanemize yazılanVarolduğumu varsaydığım her geceYanında uyandığım sabahtan önceSana sarılıp, ağladığımİçime damlayan gözyaşlarının sayısıdır...Yanında uyanmayalıUykudayımNe zaman gül kokusuTekrar siner dudaklarımaSabahları...O zaman uyanırım...Ben beklemiyorum dönmeniBeraber baktığımız evin kapısı,Beraber yürüdüğümüz boğaz,Beraber yediğimiz balık ekmekler,Kendimi beklemeye hazırladığımDoğumhane kapısı,Ve ufaklık;Bekliyor annesini...Sadece varlığının sevdirdiğiBu şehrinArtık anlamı kalmadıÇamurunun, yağmurununKöprüsünün, trafiğininSana ulaşmadıktan sonraHangi yol beni götürebilir ki beni bir yere?Giderim diyordum ya buralardanSen gidince, anladımSana ulaşmadıktan sonraHangi yol götürebilir ki beni bir yere?Sevmiyorsun biliyorum beniAklına geldim mi hiç 26 Kasım’daAğladın mı benim gibi, sessizceAkıttın mı gözyaşlarını yüreğineİçindeki yangını söndürmek için...?Koştun mu kapılaraBekledin mi telefon başındaBir anlık kızgınlıkSusuz bıraktı çiçekleriUnutuldu, kurutulduBir sevda toprağında...Sana dair birşeyler kaldı bendeHaftada bir suladığım çiçeklerinOkunmuş sevda mektuplarınÜtülediğin gömleklerSana yazılmış şiirlerVe dudaklarını onunla paylaştığım fincanınBilsen ne özledik seni ve dudaklarını...Hem ben hem fincanın...Sarardı yapraklarıSana yazdığım şiirlerinAsılı durduğuDefterin...Ya Sonbahar’dayımYa sen gitmişsinBoşuna bu rengi almazlarSevdamı taşıyan bu yapraklar...Yalnızlık sadeceSensizlikten değil...Dost bildiklerim deGittiler...Artık beklerim vaktimiBir odada seni hatırlar...Her ne kadarŞehirlerarası da olsaBeni sana getirecek otobüsünÖn camının sağ alt köşesindeAdın yazılıdırSanki herkes sana koşarGüneşli olacakken yüreklerimizAyrı fırtınalara yelken açtıkSayende her ikimiz...Bir sızı var içimdeSensin sebebi bilirimBoşuna değilHer gece kadehin dibini delişim...Ben ne zaman duysam telefonun sesiniSen diye yalanlar uydururumArkadaşlarla gittiğimiz meyhanenin kapısındaAslında tek neden sensin, çakırkeyif oluşumaSadece alkol aldığımda geliyorsun (aslında) aklımaBöyle giderse ben bir Ramazan’da sensizBir Ramazan’da ayık gezerimSensizliğin sarhoşluğuyla...Ben bir gazetede okurum öldüğümüOnlar duyunca hatırlarlar varolduğumuBen bir cami avlusundaKendimi tabutumu omuzlarkenOnlar yalan gözyaşları dökerlerArarım dost bildiğim insanlarıTelefon rehberimde tek tek4 ay geçti üstündenVazgeçip döndüğünü sandım dün geceTekrar elimi tuttunTekrar sarıldın banaVe sevdiğini söyledinEskisi gibiSanki dün ölen ben değilmişim gibi...Kısa bir sevda şiiriydiSevdamızBenim okuyupSenin dinlemediğin...Ben galibaHep kopuk yaşayacağımHiç bir limana bağlanamadanHep fırtınalara yelken açıp...Senin ineceğin tramvayı beklerimHer tünele inişimdeYa sen ineli çok olduYa ben son seferi kaçırdım...Ben bir şiir yazarımSen düşünüpKaybederim kendimiBir meyhaneninSigara dumanındaVuslat olursun her geceSeni (düşündüğüm) içtiğimMeyhanedeHasret olursun her sabahYaşadığıma isyanım olursun...Şair şiir okumazÇünkü söyleyemediklerini döker kağıdaSadece okutmak ve hissettirmek ister yüreğindekiniVe çoğu çekinir sevdiğini söylemeyeŞiir de bile...Sadece doğum günüm varAğlayabildiğim...Her 26 Kasımda senle yaşlanabildiğim...Bahane aramam eskisi gibiYanaklarımı ıslatmak içinAklıma gelirKalırsın bir süreSonra ben şişelerle uyanırYokluğunun farkına varırım...Sensiz batan güneş için,Sensiz aldığım nefes için,Sensiz yatıp kalktığım için,Hala uyanamadığım için,Yokluğuna alkolle pansuman yaptığım için...İçim acır, ağlarım...Gözyaşlarım rakımı beyazlaştırırSek’mekten kurtarır yüreğimiSarhoş oluşum gecikirSeni daha çok düşünür,Daha çok içerim...Herkes alkolik olduğumu düşünür...Oysa ben bir seni düşününce sarhoşBir senin varolduğunu sandığım yatakta sızarım...(Bir senin varolduğunu sandığım dizlerinde sızarım...)Odamın soğuklukluğundaYokluğunla savaşırSeni aklıma getirenYelkenliye bağlı kalır gözlerimHani Fethiye’den aldığın...Yüreğime demirlemişsinBaşka sevdaya kapalı benim limanım...Tek korkum,Alışık değilsinYapamazsın...Benim sevgimi bir başkasında bulamazsın...İstanbul...Sen demekti Çengelköy,Balık ekmek Eminönü’ndeKöprüde sana kavuşmayı bekleyen canın...Ve sen gelmedikçe, anlamı yok bu şehrin...Sen boşver beniBen gözyaşlarımı kendimde silerim…Her gece aklıma gelişinde yaptığım gibi…Yuregim kopugune karisirSana kavusmayi bekleyerek atladıgımDenizin…Ben vazgecmem bilirsinSadece ertelerimParmaklarımdan yüreğime akan sıcaklığınıAma korkarımTutamam kendimiVazgectigimi sandigim bir andaSevdami sakagima dayarım…Dokunur canımaGidişinKorkulara kapılırSevdama yenik düşüpAğlarım,Aklıma dayadığım namludan önceAklıma dayarım her geceAşkını namlu yaparSevdamı aklımın mezar taşıBen ne zaman duysam telefonun sesiniSen diye yalanlar uydurmaya başlarımArkadaşlarla gittiğimiz meyhanenin kapısındaAslında tek neden sensin çakırkeyif oluşuma…Tutmak isteyip de tutamadığımBir elin sıcaklığını hissederim avuçlarımdaNe zaman seni düşünsem…Aklıma gelişinZamansız hıçkırıklıklara boğar yüreğimiGidişindeHep güneş aydınlanıyor olurVe ben gül yüzünün (sevdanın) akşamından kalma…Bilirim ölmem lazımPara etmez şiirler,sevda kelimeleriBen yaşarkenBilirim ölmem lazımPara etmez sana aşkım,gözyaşımBen yaşarkenBilirim ölmem lazımYokluğunda yıldızları saydımDalga sesleriyle adını sayıkladımSensiz zor oldu uyumakKalkıp ayak izlerini aradımBeraber yürüdüğümüz sahilde…Seni özledim yineBırakıp gittiğin sahildeAklıma düşer gülüşünTutamam gözyaşlarımıIslanır yanaklarımGidişindeki gibi…Bu gece yıldızlar daha kayganSeni tutayım diyeOysa ben seni dilemiyorumSenin beni dilemeni diliyorum…CanımsınBilmezsin, sensiz yaşarım sanırsınOysa yüreğim sendeBen sadece nefes alırımSenin aldığını bildiğim sürece…Bu gece de aklıma sinmiş kokunUyutmaz beni yüreğimYastığımı ıslatır yine gözyaşlarımTutmak istesemde durmaz…Bu geceVazgeçiştirip bıraktığın sevdamıSorguluyorumKendime inat…kaçıştığımız yağmura inatMüşterilerinin çoğunuSokağımdaki insanların oluşturduğuMeyhanede her gece değil amaSık sıkSeni düşünüp içerim,Alkolik olduğumu düşünseler deAslında bir sen aklıma gelinceŞaşırırım evin yolunu…Takvime baktığımdaSızdığım tarihten hep bir gün sonrasınıGörürüm nedense,Yanımda olabilirliğinin ihtimaliSarhoş eder beniİhtimaller azaldıkça kadehler çoğalırVe yüreğe kazınanAdının baş harfiAcıtır içimi…Herkeslerden kaçışırım aklıma seni alırSonra açarım yüreğimi ortaköyden denizeSevdan yelken olurbeni sana götürürHerkesin deli dediği adamHer gece bu sahile oturupOkumanı warsayarakSevdasını yazıyor saydığı yıldızların yanına…Görmediği gözlerin esaretinde yüreğim10 aydır sevdanın hükümlüsüVolta atar bırakıp gittiğin sahildeArtık yalnızca vazgeçtiğimi düşünmeniEngelleyebilmek için atar yüreğimSeninkinin attığını bildiği süreceBu gece senin farkına vardığımdaAslında gerçekte hiç aşık olmadığımınFarkına vardım…Ve ben bu gece ilk defa biri için ağladım…Tuttuğum eli bırakmakGördüğüm rüyadan uyanmak istemedi yüreğimSeni düşleyip, sızdı bedenim…Seni yüreğime düşürdüğü yerde…Alakasız bir zamanda;Karşı kaldırımda yardıma ihtiyacı olanYaşlı bir teyzenin karşıya geçiştirildiğindekiMinneti hissettim yüreğimde…Bu gece bana gülümsediğinde…İlk defa birinin varlığına duacı oldum…Keşke sadece varlığının sevdirdiği bu kentiTerkerderkenGözlerini hissedebilsem arkamdaBelki dönmek için geçerli bir sebep bulurumGeriye dönüp baktığımda…Garip tesadüflerin başına sık geldiğiÖlmeyi beceremeyen bir adamın yüreğindeKüçük bir papatya açtı dün geceİlk defa bu kadar hızlı çarptı kalbiVe ilk defa uykusuz kaldıGördüğü gözlerin esaretinde…Aklı volta attı gönlünün cezaevindeUmudunu kadehlerle cilaladı…Bırakıp giderkenArkanda kalanları görseydinBelki vazgeçerdin…Sen hiç bilmedin, bilmeyeceksinSenden başkasını taşımaz bu yürekSana adandığı yerdeAtmaz olur…Seni düşününceGözyaşlarım var yanaklarımdaVe hala boşa çektiğimi düşündüğünKürekler var avuçlarımda…Senin yalan sanıp korktuğunHer sevgi sözcüğüİlham olup, uyutmadığın gecelerdeSana adanıp yazılan şiirlerde yer aldı…Yine aklımdasınSırılsıklamım, yanaklarım ıslakNe bir yağmur tanesi gördümNe seni aslında…Neden ıslandı ki yüreğim bu kadar?Ne kadar cevapsız kalsada mektuplarım,Ben yazmaktan bıkmam,Senin öylesine bile olsa;Okuduğunu bildiğim sürece…ne zaman kapansa gozlerim,gul yuzun belirir...Sen seni hic gormedigimi dusunsende,yureginin guzelligi yuregime islemistir...Bu yuzden vazgecemem senden...Yağmuru bekliyorum olmadığın (gelmediğin) akşamlarda,Ağladığım belli olmasın diye…Dar Boğazdayım yine,Bir rakı şişesi içindeSeni düşünüyorum…Alışamadım sevdaya,Ne zaman seni düşünsemSarhoş oluyorum…Aşık olur,Sarhoş olurum…Sonra kendimi Haliç'de bulurum…Bilsen ne kadar özlemini çeker bu yürek,Hala aklımı esir alır gülyüzün,Yüreğim, bıraktığın yerde kalır,Atmaz olur…Ne kadar seversen sevTers orantılıdır sevildiğini hissetmenin verdiği acıYani ne kadar bilirsen sevildiğiniO kadar az acır yüreğinSevilmediğini bildiğindeyseHer takvim yaprağındakiÖğle ile ikindiye takılır gözlerinBugün şehre kar yağsın diye bekledim…Bugün karda yürümek istedimSadece varlığının sevdirdiği bu şehirde…Bugün ararsın diye bekledim…Bugün tekrar elini tutmak istedimVe en sevdiğim şiiri sana okumak istedim…Bugün şehre kar yağsın diye bekledim…Hafif soğuk ama umut dolu odamın penceresindenSeni görmek istedim…Bugün şehre kar yağsın istedim…Mezar taşımın üstü kapansın da;Bugün öldüğümü kimse bilmesin istedim…Ben seni sevdim seveli,Gömleğimin düğmeleri arkadan iliklenir oldu…Ve kollarım sen diye sarmaya başladı beni…Yine gülyüzün önümde,Aklım firarda…Bu gece seni sevdiğimi söylemek istedim sana…Sanki sabaha faili meçhul bir sevdayakurban gidecekmişim gibi…Güzeldi sesini duyabilmek…Güzeldi sarılabilmek sana doyasıya…Hala güzel,Her gece uykudan alıkoyan gözlerini hatırlamak…Her sabah yanımda olmanı varsayarak uyanıyorum…Tıpkı, her yattığımda sevdiğini duyabilmek içinuyuduğum gibi…Rüya bile olsa,Güzeldi diyerek uyanabilmek için…Sen bilemezsin sensiz geçen gecelerin acısını…Her gece, ölü kalkmamak adına;Uykusuz, sensiz nasıl geçer geceler bilmezsin…Bilemezsin…Aklıma sığmaz gülyüzün,Sabaha karşı ilham olur…Yüreğime sığmaz sevdan,Sabaha karşı namlu olur, aklıma dayanır…Yüreğim hasretine dayanmaz olur,Bıraktığın yerde atmaz olur…Ben her gece sana sarılarak uyuyorum sanki…İleride gerçek olacak bir rüya belkide tüm gördüğüm…Belki bir gün karanlıkta bir el arayacak elin,Sonra bir korku sinecek yüreğine,Birden bir sıcaklık hissedeceksin parmaklarından yüreğine…Belki varlığımı hissedeceksin yanıbaşında,Ve belkide ilk defa,Bunca zamandır neden sevildiğini sorgulayacaksın,İçindeki garip sızıyla…Dün gece yine uykusuz bıraktı beni gülyüzün…Sevdamı küçük bir kuşun ayağına bağlayıp sana yolladım…Vazgeçiştirebilecek bir adama ilham olmazdı gözlerin her gece,Ve umudu, küçük kağıttan gemilerde yüklü bir adam;Her gece sevdiğini düşündürecek bir mesaj okuyabilmeümidiyle dolubu sabah yine sensiz, yine ayaktayım...resmine baktım, gözlerim yine,yüreğimi yıkadı, gözyaşlarımla..."sen"le başlıyo ne yazsamama bitmiyo işte...bitmesin de zaten Küçük kalp kirikliklari arasinda, |
|||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]()
|
Yazdırılabilir Sayfa |
Word'e Aktar |
Tavsiye Et
|
Yorum Yaz
Bu habere toplam 6 yorum yazylmy?tyr.
şiirlerindeki kişi keşke ben olsaydım kıskandım her biri birbirinden güzel vede çokkk anlamlıı
Editör Notu: Yorum için teşekkür ederim ancak yanlış anlaşılmaya yer vermemek için yorumu yapan arkadaşın bana herhangi bir yakınlığı olmadığını ve benimle bir ilişkisinin olmadığını belirtmek isterim...
Tuğrul Buğra IŞIKLAR
Yüreğine çarpan her duygudan binlerce ses gelmiş;ama gürültülü değil armoniye dönüşmüş satırlarında...
Yorumların tamamını okumak için tıklayın.
Şiirlerim |
| TUGRUL BUGRA | |
| Iletisim Bilgilerim |